Buitenbaarmoederlijke zwangerschap

EUG (extra-uteriene graviditeit) is in de volksmond beter bekend onder de naam buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Het betekent dat een vrucht zich buiten de baarmoeder bevindt. Dit kan een zeer gevaarlijke situatie opleveren omdat de gebieden buiten de baarmoeder niet geschikt zijn voor het herbergen van een groeiende vrucht gedurende een zwangerschap.

Meestal wordt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap herkent doordat de HCG-waarde minder hoog is en minder snel stijgt in vergelijking tot een normale zwangerschap. Verder treden er klachten op die lijken op die van het krijgen van een miskraam: de vrouw heeft last van buikpijn en/of bloedverlies. Vrouwen van wie bekend is dat ze meer risico lopen op het ontwikkelen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap doen er goed aan een echoscopie te laten maken wanneer deze klachten zich openbaren. Indien er geen vrucht te zien is in de baarmoeder maar de HCG-waarde wel hoog blijft zou dit een buitenbaarlijke zwangerschap kunnen betekenen.

Een belangrijke oorzaak voor het ontwikkelen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een beschadigde of ontstoken eileider. Een dergelijke beschadiging of infectie kan bijvoorbeeld zijn ontstaan door geslachtsziektes als gonorroe of chlamydia. Verder kunnen een eerdere operatie aan de eileider, langdurige onvruchtbaarheid of een IVF-behandeling de kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vergroten. Zogenaamde DES-dochters lopen eveneens meer risico op het ontwikkelen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Er bestaat helaas geen behandeling om de embryo, die is ontstaan, te kunnen redden. Meestal zal de embryo samen met de placenta worden verwijderd. Het is niet mogelijk om de embryo alsnog in de baarmoeder te plaatsen.