Opvoeden

Opvoeden wil zeggen dat iemand wordt gevormd naar de geldende normen en waarden van de opvoeder. Vaak komen die normen en waarden grotendeels overeen met die van de gemeenschap waarin iemand leeft. Meestal spreekt men van opvoeden wanneer het kinderen of jongeren betreffen aan wie de normen en waarden moeten worden geleerd. Op het moment dat volwassenen gedrag vertonen dat correctie nodig heeft dan spreekt men liever van heropvoeding.

Men zou opvoeden ook kunnen omschrijven als het leren van een mens om te leven in een maatschappij> In de meeste gevallen is het é’n of meerdere volwassenen die een kind leert om een leven te leiden waarin het zelfstandig, verantwoordelijk, bekwaam en mondig kan optreden.

Afhankelijk van de maatschappij waarin iemand wordt geboren en wat de prioriteiten, normen en waarden van de opvoeders zijn zal er een bepaalde stijl van opvoeden worden gebruikt. In de wetenschap wordt meestal een onderscheid gemaakt tussen vier opvoedingsstijlen: naast de autoritieve- en de autoritaire stijl kent men ook nog de antiautoritaire stijl (laissez-faire stijl) en de permissieve- oftewel de toegevende stijl.

In de literatuur treft men verder vaak nog een andere onderverdeling van opvoedingsstijlen aan. Naast een democratische-, participatieve- en Egalitaire opvoedingsstijl, spreekt men ook nog van een autocratische- en negerende manier van opvoeden. Tenminste als men de laatste twee manieren van opvoeden tot het geven van opvoeding wil rekenen.

In de meeste gevallen is het opvoeden echter geen theorie maar praktijk en zal men niet alles “volgens het boekje” kunnen of willen uitvoeren.