Weeën

De samentrekkingen van de spieren in de baarmoederwand die bedoeld zijn om ontsluiting van de baarmoedermond of het uitdrijven van de baby te bewerkstellingen worden vaak weeën genoemd. Maar er kunnen ook al contracties van de baarmoeder plaatsvinden tijdens de zwangerschap. Hierdoor voelt de baarmoeder hard en gespannen aan. Men noemt dit fenomeen dan ook vaak harde buiken of oefenweeën. De baarmoeder is zich op deze manier immers aan het voorbereiden op de daadwerkelijke bevalling.

Als de geboorte zich dan uiteindelijk echt aandient dan zullen de weeën minder pijnlijk zijn en langzaam naar een soort climax toewerken. Hierna zal de pijn weer wegzakken tot een volgende wee begint. Doordat de weeën steeds sterker en pijnlijker worden zal er een soort gewenning optreden dankzij het vrijkomen van bepaalde hormonen in de hersenen. Het hormoon oxytocine speelt eveneens een belangrijke rol bij het ontstaan (en het opwekken) van weeën. Oxytocine komt vrij uit de hypofyse op het moment dat de baarmoederhals zich uitrekt.

Hebben de weeën gezorgd voor een ontsluiting die voldoende is voor het doorlaten van de baby dan zullen er uitdrijvingsweeën, ook wel persweeën genoemd, gaan optreden. Veel vrouwen vergelijken persweeën met de drang die ze voelen om te persen wanneer ze naar het toilet gaan om zich te ontlasten. Door rustig mee te persen met de weeën wordt de baby steeds verder naar buiten geduwd. Het is voor een vrouw vaak moeilijk om de persweeën tegen te houden of weg te zuchten. Hierdoor zal het kindje weldra geboren worden.