Keizersnede

Het uitvoeren van een keizersnede wordt ook sectio caesare genoemd en is de Latijnse vertaling van de wijze waarop een vrouw bevalt door middel van operatief ingrijpen. Hierbij wordt een snede in de buikwand gemaakt waardoor de baby ter wereld komt. Normaal gesproken gebeurt dit via de vagina van de vrouw. Het uitvoeren van een keizersnede is de meest uitgevoerde operatieve ingreep ter wereld.

De reden voor het uitvoeren van een keizersnede kan bij zowel de moeder als de baby liggen. De moeder kan bijvoorbeeld een afwijkende anatomie hebben zoals een te klein bekken om de baby door te laten. Het kan echter ook zijn dat de baby acuut gevaar loopt door bijvoorbeeld een loslatende placenta of door het uitzakken van de navelstreng. Het uitvoeren van een keizersnede is de enige mogelijkheid in een dergelijk geval om het leven van de baby te kunnen redden.

Op het moment dat er sprake is van een levensbedreigende situatie kan een keizersnede binnen enkele minuten worden uitgevoerd. Uiteraard werkt men liever accurater wanneer de situatie dat toelaat, de baby zal dan meestal binnen 15 minuten ter wereld kunnen worden gebracht. Doorgaans duurt het sluiten van de buikwond langer dan het openen van de buik en de geboorte van de baby.

Vroeger werd de buik, bij het uitvoeren van een keizersnede, vertikaal geopend wat een lelijk litteken achterliet. Tegenwoordig maakt men liever gebruik van een horizontale snede ter hoogte van de bikinilijn. De verdoving kan zowel via een ruggenprik als volledige narcose worden gegeven.