Abortuspil

Om een zwangerschap af te breken kan men gebruik maken van een zogenaamde abortuspil. Eigenlijk bestaat deze methode uit twee verschillende pillen. In België mag de abortuspil alleen worden gegeven in erkende ziekenhuizen of klinieken. Bovendien mag de methode alleen worden toegepast bij zwangerschappen die minder dan 49 dagen hebben geduurd.

Allereerst wordt de stof mifepriston gebruikt om de aanvoer van progesteron te belemmeren. Hierdoor zal de aanwezige zwangerschap zich niet verder ontwikkelen. Progesteron is het hormoon dat zorgt dat de zwangerschap in stand wordt gehouden.

Vervolgens wordt misoprostol toegediend. Dat is een middel waarmee weeën kunnen worden opgewekt. Weeën zijn de samentrekkingen van de baarmoeder die ook bij een natuurlijke bevalling zorgen voor het uitdrijven van een vrucht. Ook in het geval van een abortus zal de foetus uit het lichaam van de vrouw worden gedreven. Misoprostol wordt doorgaans twee dagen na het toedienen van mifepriston ingenomen. Heeft er na 4 uur nog geen uitdrijving van de foetus plaatsgevonden dan zal een twee dosis worden gegeven.

Bij het uitdrijven zal hevige pijn optreden die sterker is dan bij een menstruatie. Deze pijn is eerder te vergelijken met de pijnbeleving die gepaard gaat met het krijgen van een miskraam. De behandeling zou minder belastend zijn voor de vrouw dan bijvoorbeeld een zuigcurretage. De voordelen zijn echter gering en tevens werkt bij ruim 2 procent van de zwangerschappen deze methode niet waarna er toch moet worden overgaan tot een zuigcurretage. De bloeding zal meestal een week tot 10 dagen lang aanhouden.